WEBFILM MET SCHRIJFTIPS!

Schrijfcafé

HET EERSTVOLGENDE SCHRIJFCAFE IS OP ZATERDAG 4 MEI

Het schrijfcafe is een plek om ongedwongen te schrijven, nieuwe inspiratie op te doen, verschillende stijlen uit te proberen en om je schrijfsels te delen met andere schrijfliefhebbers.

Laagdrempelige en creatieve schrijfopdrachten helpen je op gang. Ieder schrijfcafe heeft een thema. Je wordt uitgedaagd om je op een speelse, eigen en experimentele manier te uiten op papier.

Bij het schrijfcafé is iedereen welkom. Schrijfervaring is niet nodig. Je bent welkom om de hele reeks te volgen, maar de cafe's zijn ook prima afzonderlijk te volgen.

Het schrijfcafe is tevens een goede manier om kennis te maken met wonder-word.

Iedere eerste zaterdag van de maand, van 11-13 uur, in het Louis Hartlooper Complex te Utrecht. 15 euro, inclusief twee drankjes. Aanmelden is niet nodig. Zie ook www.hartlooper.nl

DATA SCHRIJFCAFE VOORJAAR 2013:
2 feb, 2 maart, 6 april, 4 mei van 11 tot 13 uur

THEMA: KLEUR

Zaterdag 4 mei: Zwart Schrijfcafe
Herdenken op papier, met een zwarte pen op wit papier, terwijl je je afvraagt waarom wij zwart dragen op een begrafenis/ herdenking en wat dat zwart dan zegt.

 

 

 

 

 

 

Hier kan je alvast een webfilm met schrijftips bekijken!

---

GESCHREVEN TIJDENS HET SCHRIJFCAFE:

Woorden uit het Westen

In het Westen van mijn leven gaat er regen door mijn hoofd.
Veel gedachten, geuren, kleuren,
varkenspoten op een hoofd.

Gisteren geland, maar de spanning nu gestegen,
het ziet er zwart van de mensen, in Accra in de regen.

Vissen, vruchten, spelden, kaarten, oude schoenen, bustehouders.
Kokosnoten, jerrycans van vele liters op twee schouders.

Voorbereid, naief en bang voor ruzie in mijn darmen.
Enkel koekjes als lunch, 1 slokje kokos voor de charme.

Dit Westen wordt mijn leven voor 3 maanden in mijn hoofd.
Gedachten branden van verlangen,
telkens sterker, nooit gedoofd.

- Anniek


Ik ben de herfst
Ik dwarrel door de ruimte
Met blaadjes om mij heen
De herfst ben je niet alleen

Ik dwarrel door de ruimte
Wat voel ik nu ineens?
De herfst ben je niet alleen
Er zijn er duizend om mij heen

Wat voel ik nu ineens?
Verwondering valt binnen
Er zijn er duizend om mij heen
Samen kunnen we iets beginnen

Verwondering valt binnen
Sprongetje van mijn hart
Samen kunnen we iets beginnen
Ik ben klaar voor de start

Sprongetje van mijn hart
Met blaadjes om mij heen
Ik ben klaar voor de start
Ik ben de herfst

-Hilde


WOORDEN UIT HET OOSTEN

Het Oosten is de rug van Monet. Impressionistisch werd het rode zonnetje in de zee geschilderd. Hij keek vol naar de zon, merkte niet hoe het Oosten hem om dezelfde eerbied vroeg die het Westen nu kreeg. Zonsopgang was ten slotte niet minder mooi en als dat het wel was, zou Monet op het Zuidelijk-halfrond zonsondergangen moeten gaan schilderen. Het trotse, fiere oosten was beledigd. Het kende de rug van de meester op alle mogelijke punten, wist waar hij kwetsbaar was, waar de plooien van de kleding zaten en de precieze plek van de schouderbladen, schouders, ribbenkast, ruggengraat, vlekken verf en nog veel meer. Het kende de rug van de meester beter dan de broekzak van zijn lievelingsbroek. Noord was waar de zon, de stille wereldreiziger, niet graag kwam, Zuid daar genoot hij, West daar stierf hij. Monet vergat het begin van deze cirkel en schilderde het eind van de eindeloze cirkel. Sorry Oosten, maar beroemd werd hij.

- Door Rutger


Het Oosten is ochtendchloren

De wind blaast de stadse geuren over het hele land en de stad vult zich met weilandlucht. Stil nog, komt de zon op. Mensen laten nog geen honden uit. Wel raast er een jongen op de weg. Hij stopt en hij rijdt. Hij bezorgt de ochtendkrant. Langzaam wordt de wereld wakker. Nu is de lucht nog mooi rood. Bijna niemand die het ziet.

-Door Jacqueline


ZINNEN UIT HET ZUIDEN

Ik kan het niet geloven zo perfect, zo recht, zo vet, zo verrekte perfect. Is het nep? Is het echt? Iedereen is aardig, iedereen weet de weg. Is het zo schoon als dat ik ruik? Ook al zijn de kruiden van de vele eettuinen zo raar geurend en voor mijn darmen erg slecht. . Het is niet eng, want zelfs in het pikkedonker zijn de botanische tuinen heel zuiver, heel mooi en weet ik er goed de weg. Alle nationaliteiten te zien en de talen goed te horen. Muziek traditioneel, als goede techno in mijn oren. In het begin een utopie, een veilige beginbasis in Azie. Of is dat het niet als ik misschien ook wil genieten van gevaarlijke verhalen? Maar ach.. wel interessant om te ervaren welke hoogte van een lat deze stad graag wil behalen. Singapore, ligt hier het zingen op de loer, gaan mijn voetjes van de vloer of wordt het balen?

- Door Anniek


Kαλημέρα: Hier is een groet vanuit het zuidelijkste punt van Europa.

De zon schijnt, de wind waait. Bikini in de koffer, te koud voor korte broek. Zonlicht schittert op het water. Boten liggen schuin op de horizon, vallen er bijna overheen. Golven spoelen aan en spetteren op de rotsen. Ieder golf zijn eigen profiel van druppels. Uren turen over de schuimkoppen op de golven. Wind kriebelt door mijn haar. Zeelucht in mijn longen. Cappuccino binnen handbereik. Blik op de rand van de aarde, eeuwig zijn – zonder te bewegen. Aυτίο.

- Door Sandra


Fluiten naar het zuiden

Zigeunerbui in zadelkluis zonde eruitfluiten zolang - uiteraard - zomeruitslag uit zemelkruid zeeuwenbesluit

- Door Sandra


Naar het Zuiden

Zuid Zomer buiten Zoet zonder huid Zwoel zeehuis - zover ruiken Zalig

- Door Esther


Zuidelijkste puntje

Aan mijn voeten staat een altaartje met felroze bloemen, groene bamboe en witte rijst. Het fruit smaakt hier zoet en sappig. De Balinezen lachen heel vriendelijk, ze hebben mooie witte tanden. Er is hier een bom ontploft. Nu gaapt er een groot zwart gat tussen de winkeltjes.

- Door Jacqueline